අනේ හාමුරුදුරුවනේ...

ImageHost.org

උපාසකම්මා ඉපදුනු හීන කුලේ
මහණ කරන්නයි යන්නේ ඇගේ කොළු..
ඌට නිකායක් වෙන් කර තබා තියේ
අප මුණි බණේ ඒකද හාමුදුරුවනේ...




පිරිත් නූල් බඳිමින් ජන හතුරන්ට
යතුරු කැරළි අදනය යට ගසාගෙන..
අපවත් වෙන්න පෙර සහලේ ඥාතිවරූ
මහණ කරණ එකදැයි මුණි බණේ අණේ...



කුණු හෝදන්න මහතැන් වල අපේ රටේ
පන්සල තමුන්නැහෙගේ හොද වෙල්ලාව..
ටිකට් විකුණලා පෙරහැර කරන කොට
කරඬුවෙ ඉදීවිද ධාතුන් වහන්සෙලා...



රට දැය සමය රැක ගත්තේ චීවරයයි
රට දැය සමය සුරකින්නෙත් චීවරයයි..
එවන් සසුන සමහර හිමිවරු නසතී..
කුලගොත් ඥාති සංග්රලහ නිලතල සොයමින්...



කුඩාපොල වගේ විරු හාමුදුවරූ
අදත් අප අතර හිද මේ ලෙස කියතී..
රටකන උන්ව වනසා රට දැය රැකුම
තමයි අපෙ අද දවසේ මහණකම...


හිතාදර හිච්කොක් වෙත,



ImageHost.org
සම්මත සිනමා න්‍යායගත කිරීම්වලට අනුව සිනමාව
අඳුරත් – ආලෝකයත් – චලනයත් අතර ක්‍රීඩාවකි.
අපගේ ඊනියා දැනුමේ ආධිපත්‍යයට පටහැනිව
අප දෙස බලා සිටින්නෙකු බලාසිටින්නේ
ආලෝකයේ සිට නොව, අඳුරු ලපයක
සිටය. එනිසාවෙන් අපගේ දැක්මට
අන්ධ ලක්ෂ්‍යක්ද ඇත.
අපගේ යථාර්ථවත් තිරය
සිදුරු කරන මේ ලක්ෂ්‍ය
පෙරලා අප දෙස බලා සිටිනා නිසා
මට මාව අහිමිවන තත්ත්වයක්
දක්වා මගේ දැක්ම අභියෝගාත්මකය.
මේ බැල්ම අයෙකුට සිය ආශාව පරිපූර්ණ
කරගැනීමට කිසිවිටෙකත් ඉඩ නොතබයි.
අප සිදුර දෙස බලන්න කරනා උත්සාහය ව්‍යර්ථ
කරමින් සිදුර නිරන්තරව චලනය වේ. ඒ අනුව
මගේ ආශාවේ චලන ආධිපත්‍ය මගෙන් පරිබාහිරය.
මෙතුවක් මා සිතා සිටියේ 'මම' සිනමාව බලනා
බවයි. නමුත් සිනමා තිරය මා දිහාද බලා සිටී. දන්
මගේ ආශාව කෙවැනිද? ආශාවන් කිසිවිටෙකත් පරිපූර්ණ වේද?
යන ගැටලූව දැන් ජිජැකියානු පරාවර්තනයකින්
මෙසේ විමසීමට හැක. ආශා කරන්නේ කෙසේදැයි අපි දන්නේද?
සිනමාව අපිට ආශාකරන හැටි කියාදෙනවා ද?

මීට,
ලූමියර් දරුවන්.


උපුටා ගැනීම පෙරදිග සුළං සඟරාවෙනි.

(කල්පනා) අභිනික්මනය by ප්‍රීතී රන්දෙණිය



ImageHost.org
නොඅසන්න හිමි සඳේ...
සැරසෙන්නෙ කිම මෙසේ...
ඔබෙ සිරගෙයින් මිදී...
යමි යලි නො එන සේ...
නොකියන්න යළි යළි... නවතින්න පෙර ලෙසේ...
ඔබෙ නපුරු කුරුරු කම්...
විඳවූ තරම් ඇතී...

ගිනි පුපුරු වදන් වැල්...
සිත දෙපලු කරන කල්...
එක් වදන හෝ නැතා...
සිත බිඳෙනු අස්වසා..
සිප ගත්ත දෙපතුලේ...
අත් පහර රිදුම් දේ...
මේ කඳුළු තිලිණ මල්...
ඔබ දුන් තරම් ඇතී...

කුල ගෙදර රකිනටා...
මා සිරුර දව දවා...
අළු වුණත් පිච්චිලා...
ඔබ නෑ වෙනස් වෙලා...
ඔබට වැරදුනේ...
නෑ මටයි වැරදුනේ...
මින් මනත මගතොටේ...
ඉමු දුටු නොදුටු සේ...


පද රචනය : ප්‍රීතී රන්දෙණි
උපුටනය : රනිල් ගුණසේකරගේ "කල්පනා" සටහන් පෙලින්.

(Port of Thoughts) අහිංසක සෙනෙහස by සමර බණ්ඩාර රත්නායක

Loading
යන්න පාරක් එන්න පාරක් නොදැන යන දිවි මංපෙතේ…
සොඳුරු මොහොතක හමුවි ඔබ මට පෑ අහිංසක සෙනෙහසේ…
කිසිඳු අඩුවක් දැනුනෙ නෑ හද පිනාගියෙ ඇයි නොමදැනේ…
පිවිතුරුය සිත මහට දුන් ඔබෙ එයයි හද සොරකම් කලේ…

(විල්තෙර) තිබුණාවේ, ඒ මල් පොකුණ by D.M.ටිම්රාන් කීර්ති

Loading

‘අද උදේත් ඇය දොරටුව පාවුලේ
සිනහ මල් පොකුරක් තබා ගියාය’